تبليغاتX
تنهاتر از تنهایی

تنهاتر از تنهایی

 

وقتی همه می يان و می رن

 و هيچ کس به خاطره ها دل نمی بنده

 من هم حرفی ندارم!

 منم يه خاطره می شم

 مثل همه خاطره ها!

 فراموش شده

 در يادی که بر باد رفت.

 

 

نه شادم

نه آروم

نه عاشق.

 شادی رو آدمهای کينه ای

 ازم گرفتن .

 آرامشم رو

 دشمنی های بی دليل

خراب کردن

 و عاشقی رو حس شک و ترديد و خستگی

پر کرد.

دلم گرفته

 از تمام روزها و شبهای اين خاطره شدنها

...و....

دلم گرفته

 از این روزها

 

+نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم آبان 1388ساعت17:38توسط فرزانه (فانوس) | |

 

به دنبال تو می گردم

تو ای تنها ترین سردار فتح قلب ویرانم

تو ای شهزاده ی خوشبخت کاخ حسرت جانم

تو ای زیباترین پروانه ی بی تاب شمع قلب سوزانم

به دنبال تو می گردم

که شاید چشمهایم را به چشمانت بدوزم

تا نگاه خواهش دل را عیان سازم

که شاید دستهایم را به دامانت بیاویزم

و عشق خویش را با یک صدای لرزش ماتم بیان سازم

به دنبال تو می گردم

که قدری از حصار این جهان بیرون رویم و ساغری از باذه ی آتش به کام یکدگر ریزیم

که قدری از فراز عشق بالاتر رویم و درد را غم زار دل سازیم

که قدری محو در چشمان هم باشیم...

 

 

 

 

 

 به تو می اندیشم ای سراپا همه خوبی

 تک و تنها به تو می اندیشم

 همه وقت ... همه جا

 من به هر حال که باشم به تو می اندیشم

 تو بدان این را ، تنها تو بدان

 تو بیا...

 تو بمان با من ، تنهاتو بمان

به  جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب

 من  فدای تو ، به جای همه گلها تو بخند

اینک این من که به پای تو افتادم باز

ریسمانی کن از آن موی دراز

تو بگیر... تو ببند...

تو بخواه...

پاسخ چلچله ها را تو بگو

قصه ی ابر هوا را تو بخوان

تو بمان با من تنها تو بمان

در دل ساغر هستی تو بجوش

من همین یک نفس از جرعه ی جانم باقیست

آخرین جرعه ی این جام تهی را تو بنوش

 

 

+نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم شهریور 1388ساعت0:50توسط فرزانه (فانوس) | |

 

  **~**فرصت ها سخت به دست مي آيند, و زود از دست ميروند ، پس سعي کن از آن گونه انسان هايي باشي که ، براي گفتن احساساتت از هيچ کس و هيچ چيز ترسي نداري. . . شايد آن که امروز هست فردا نباشد  **~**

 

  **~**تا آن زمان که بگذری از کوچه دلم من غرق حسرتم و هیاهو وانتظار   **~**

وقتي تو نيستي نه هست هاي ما چونان که بايدند نه بايد ها... مثل هميشه آخر حرفم حرف آخرم را با بغض مي خورم عمري است لبخند هاي لاغر خود را در دل ذخيره مي کنم : باشد براي روز مبادا

 

                                                  

 

 

نبودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن .....
ولی کاش بودی….

 تا اشکهایم از شوق دیدارت سرازیر میشد .....
کاش بودی و دستای مهربانت مرهم همه دلتنگیها و نبودنیهایت میشد......
کاش بودی تا سر به روی شانه های مهربانت می گذاشتم
و دردهایم را به گوش تو میرساندم .......
بدون تو عاشقی برایم عذاب است
میدانم که نمیدانی بعد از تو دیگر قلبی برای عاشق شدن ندارم
میدانی که اگر از کنارم بروی لحظه های زندگی .....
برایم پر از درد و عذاب میشود
میدانم که نمیدانی بدون تو دیگر بهانه ای
نیست برای ادامه زندگی جز...........!!

 انتظار آمدنت

 

                                              

 

در شگقتم كه سلام كردن آغاز هر ديدار است، ولي در نماز پايان است. شايد اين بدين معناست كه پايان نماز، آغاز ديدار است

 

+نوشته شده در شنبه بیست و چهارم مرداد 1388ساعت12:57توسط فرزانه (فانوس) |


امشب از ترانه دل انگیز رودها برایت میگویم

از درد هایم ......

نه از دیوانگی هایم می گویم

از ساعتها و لحظاتی می گویم که عاشقانه

در رویاهایم با تو در خلوت درد و دل کردم

آرام....

نه آرام تر شدم

حس عشق......

نه جنون داشتم

گفتم عاشق......

نه دیوانه ام

گفتم غم.......

نه درمانده و بیچاره ام

گفتم حسرت.......

نه چون عاشق شیدایی ام

اینها را عاشقانه در گوشت زمزمه کردم لبخندی زدی

و با مهربانی واژه دوستت دارم را نثارم کردی

امده ام فریاد بزنم در خلوت خویش

 تو تنهاترین تنهای قلبمی

آمده ام فریاد بزنم در خلوت خویش

در کنار دریا در کنار رود در تمام آرزو های محال

در تمام روزهای بعد و گذشته و اینده

فقط به وصال تو کامیابم

به عشق تو امیدوارم

به روزهای خلوت آینده دل بسته ام

به این دنیا......

نه به دنیای عاشقانه ی مان

 

 

+نوشته شده در شنبه بیست و چهارم مرداد 1388ساعت12:54توسط فرزانه (فانوس) | |

                     

 

 سال نو بر همه ی شما دوستای گلم مبارک

 

سال خوبی داشته باشین

شرمنده اگه خیلی دی اومدم

 

 

+نوشته شده در شنبه پنجم اردیبهشت 1388ساعت19:14توسط فرزانه (فانوس) | |

 

چقدر تنها ماندم

برای بوییدن یک گل

برای شنیدن یک صدا

برای خواندن یک شعر

چقدر تنها ماندم ......

برای غرق شدن در یک نگاه

برای یافتن آرامش یک نوازش و برای سوختن در شعله عشق

چقدر تنها ماندم ....... چقدر تنها ماندم ...

من دوباره تنها ماندم ....

برگرد .... من دوباره تنها ماندم ...

 

+نوشته شده در یکشنبه هجدهم اسفند 1387ساعت15:35توسط فرزانه (فانوس) | |

 

هوای گریه با من

نبسته ام به کس دل

نبسته کس به من دل

چو تخته پاره بر موج

رها رها، رها، من ...

 

                         ز من هر آن که او دور

                         چو دل به سینه نزدیک

                         به من هر آنکه نزدیک

                         از او جدا، جدا من ...

                                                   نه چشم دل به سویی

                                                   نه باده در سبویی

                                                   که تر کنم گلویی

                                                   به یاد آشنا ،من ...

 

                                ستاره ها نهفته

                               در آسمان ابری

                                            دلم گرفته، ای دوست ...

                                  هوای گریه با من

                                     هوای گریه با من...

 

 

دنیا را میبینی؟ یک طرف سرخ به رنگ خون، آن طرف سفید به رنگ کریسمس، اینجا سیاه به رنگ عشق.

    گریه ام میگیرد از این همه تضاد.

 

 

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم دی 1387ساعت13:39توسط فرزانه (فانوس) | |

 

دلتنگي هايم.......!
قصه ي تکراري است.....
که روحم را مي ازارد.......!!
تمام لحظه هايم پر است از غم دلتنگي،
پر است از تنهايي هاي ممتدي....!!
که شبهاي سردم را فرا گرفته است.
تمام زندگي ام به شوق لحظه ي پرواز گذشت،
به شوق رسيدن،


 


 

+نوشته شده در چهارشنبه یازدهم دی 1387ساعت15:47توسط فرزانه (فانوس) | |

 

 دیگه محاله تو رو داشتن...

تو رو خوندن ....

با تو موندن....

تو خیالم با تو هستم...

عشق خوبم...من نخواستم که بشه...

دیگه محاله تو رو خواستن...از ته دل....ولی من هنوز می خوامت...

عشق خوبم...من نخواستم که بشه...

کاش میشد با تو بمونم...

تا همیشه تا ابد...

کاش میشد با تو بخونم..تنها آواز عاشقونه...

کاشی که این کاش ها نبودن

من تو ما میشدیم تا همیشه...

کاش.............

 

+نوشته شده در پنجشنبه پنجم دی 1387ساعت17:14توسط فرزانه (فانوس) | |

 

من مخاطب تنهای باد های جهانم...

 

 

دلم از ...

 

دلم گرفته، دلم عجیب گرفته است.

 

و هیچ چیز،

 

نه این دقایق خوشبو، که روی شاخه نارنج می شود خاموش

 

نه این صداقت حرفی، که در سکوت میان دو برگ این گل شب بوست.

 

نه، هیچ چیز مرا از هجوم خالی اطراف نمی رهاند.

 

و فکر می کنم که این ترنم موزون حزن تا ابد شنیده خواهد شد.

                                              

 

کسی که از جیب خود چیزی به تو می دهد

                      تا از قلبت چیزی بگیرد ،

                                             چقدر نابیناست

 

+نوشته شده در دوشنبه دوم دی 1387ساعت19:26توسط فرزانه (فانوس) | |

 

سلام دوستای من

امروز یکی از بهترین روزای منه...

تولد یکی از عزیز ترین کسای منه

داداشی من فرهاد جان تولدت مبارک

این پست تقدیم به تو همراه با بهترین آرزوها.....

شمع ها رو یادت نره فوت کنی داداشی من

 
مثلِ گلِ یاسی برخوشه یِ دلِ من


عطرتو پیچیده درکوچه یِ منزلِ من


با تولدِ دلنشینِ آبیِ آسمانِ روز


ستاره پوشِ خیسِ بارانِ روز


از تبسمِ مهتابِ دریایِ آرامش چلچله


حریرِشمعِ نیمه سوزِ خواهشِ چلچله


شبنمِ شادی برگیسوانِ طلایی رنگ


شبیهِ آوازِ سرخِ عاطفه یِ بهاری رنگ


بوسه برگونه ی آرزویِ آفتابیِ من


ازاصواتِ قلبِ امواجِ رؤیاییِ من


از اشتیاق صد وزن و قافیهٔ شعر


می گویم تولدت مبارک با هزارمِهر

 


فرهاد  جان يک سبد ياس محبت هديه به تو. تولدت مبارک عزيزم 

 

 

در آذر سالى به نکويى
يک پسر خوش بر و رويى

با ناز و ادا ،چشم گشودست به سويي

هر جشن براى تو سزاست که با شکوهى
فرخنده تولدت مبارک ،تو سر مقصد هر چه آرزويى

 

تولد ... تولد

تولدت مبارک

 

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم آذر 1387ساعت2:7توسط فرزانه (فانوس) | |

 

باید آهسته نوشت

با دلی خسته نوشت

با لبی بسته نوشت

روی هر سنگ نوشت

اگر عشق نباشد هیچ نیست

                                                    

 

 

مناظر زیبای جنگل ابر شاهروود

 

     عکس از خودم   

                                                

                                                

   عکس از خودم

 

                                                                                                                                          

+نوشته شده در یکشنبه دهم آذر 1387ساعت13:15توسط فرزانه (فانوس) | |

 

 روی علف ها چکیده ام 
 من شبنم خواب آلود یک ستاره ام
که روی علف های تاریکی چکیده ام 


 جایم اینجا نبود
نجوای نمنک علف ها را می شنوم
 جایم اینجا نبود


 فانوس
در گهواره خروشان دریا شست و شو می کند
کجامیرود این فانوس


این فانوس دریا پرست پر عطش مست ؟
بر سکوی کاشی افق دور

نگاهم با رقص مه آلود پریان می چرخد
زمزمه های شب در رگ هایم می روید


باران پرخزه مستی
بر دیوار تشنه روحم می چکد
من ستاره چکیده ام
از چشم ناپیدای خطا چکیده ام


شب پر خواهش
 و پیکر گرم افق عریان بود
رگه سپید مر مر سبز چمن زمزمه می کرد
 و مهتاب از پلکان نیلی مشرق فرود آمد
 پریان می رقصیدند
و آبی جامه هاشان با رنگ افق پیوسته بود
زمزمه های شب مستم می کرد
پنجره رویا گشوده بود


 و او چون نسیمی به درون وزید
کنون روی علفها هستم
 و نسیمی از کنارم می گذرد
تپش ها خکستذ شده اند
 ای پوشان نمی رقصند

فانوس آهسته پایین و بالا می رود


 هنگامی که او از پنجره بیرون می پرید
 چشمانش خوابی را گم کرده بود
جاده نفس مفس می زد
صخره ها چه هوسنکش بوییدند

 فانوس پر شتاب
 تا کی می لغزی 
 در پست و بلند جاده کف بر لب پر آهنگ ؟


زمزمه های شب پژمرد
 رقص پریان پایانن یافت
کاش اینجا نچکیده بودم
هنگامی که نسیم پیکر او در تیرگی شب گم شد
فانوس از کنار ساحل به راه افتاد
 کاش اینجا در بستر علف تاریکی نچکیده بودم


فانوس از من می گریزد
چگونه برخیزم ؟
به استخوان سرد علف ها چسبیده ام


 و دور از من
فانوس
 درگهواره خروشان دریا شست و شو می کند

 

 

فانوس دریای من... 

 

 

+نوشته شده در دوشنبه چهارم آذر 1387ساعت23:16توسط فرزانه (فانوس) |

 

 

چشمانم برای دیدن واژه ات بیقرارند

اما چگونه بنویسم

 مدادهای سیاه برای نوشتن نام سپیدت نامحرمند

عزیز من

 طرح روشنت را بر تن کدام سیاهی نقش کنم

 تا تو را بنگرم !!

نه ، دلم  راضی نیست

باشد، تو سهم دیدار من نیستی

تنها زمزمه ات می کنم

 من به تکرار واژه ات نیز خشنودم ...    

 

 

+نوشته شده در دوشنبه چهارم آذر 1387ساعت22:20توسط فرزانه (فانوس) | |

 

 

 وقتی قرار شد من بیقرار تو باشم و تو تنها قرار زندگیم باشی...

از هر چه قرار است غیر تو باشد...

خواهم گذشت.

 

 

 

+نوشته شده در دوشنبه بیستم آبان 1387ساعت14:50توسط فرزانه (فانوس) |

 

 من هر روز و هر لحظه نگرانت می شوم که چه می کنی !؟


 پنجره ی اتاقم را باز می کنم و فریاد می زنم


 تنهاییت برای من ...

  غصه هايت براي من ...

  همه بغضها و اشكهايت براي من ..


  بخند برایم بخند
  آنقدر بلند


  تا من هم بشنوم صدای خنده هایت را...

  صدای همیشه خوب بودنت را دلم برایت تنگ شده...

     
         دوستت دارم ...

 

 

+نوشته شده در یکشنبه نوزدهم آبان 1387ساعت16:45توسط فرزانه (فانوس) |

 

چشمهایت را بهانه ای می سازم


برای رویش در
تنگاتنگ عطش


فریادم در سکوت پنجره ها ، زندانی است
من ...

حجم دلواپسی های خویشم
و نگاهم ...

کالترین سیب که دربن بست خیال های مشوشم هرگز نمی رسد
و تو
...

تو در زمستان بودنم
قصه بهار می مانی

 

+نوشته شده در یکشنبه دوازدهم آبان 1387ساعت16:44توسط فرزانه (فانوس) |

 

 

   بدون شك!

                                      نازنین !

                                                                    با من ماندن ،

                                                                                                    خطر کردن است ..

                                   کار تو درست بود !!

                                                                                                            

                    

+نوشته شده در شنبه یازدهم آبان 1387ساعت15:23توسط فرزانه (فانوس) | |

 

خداحافظ همین حالا

همین حالا که من تنهام ..خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شدن چشمام ...

خداحافظ کمی غمگین...به یاد اون همه تردید

به یاد آسمونی که منو از چشم تو می دید

اگه گفتم خداحافظ ..نه اینکه رفتنت سادست

نه این که می شه باور کرد دوباره آخره جادست

خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها

بدونی بی تو و باتو

همینه رسم این دنیا

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم مهر 1387ساعت12:49توسط فرزانه (فانوس) |

 

زهجران زود هنگام پرستوها

که با قانون هجرت زنده اند

دلم گرفته

از آسمان که ستاره می گیرد از من

و خورشید که مرا ز رویاهایم جدا می کند

خدایا دلم گرفته

 

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم مهر 1387ساعت12:33توسط فرزانه (فانوس) |