وقتی اینجا نشستم و فکر می کنم که تنها من نبودم تو این روزگار که ضربه خوردم

همه ما به نوعی غصه داشتیم

ولی این نباید همیشه ما رو عذاب بده

زندگی خیلی قشنگ تر از این حرفاست

تا جایی آسمون آبی هنوز، و خورشید می تابه

 تا جایی پرند ه ها هنوز تو آسمون عاشقانه پرواز می کنن

تا جایی که خدا هست

غصه به دل راه نده

این سرنوشت و تقدیره که روزامونو رقم میزنه چه خوب و چه بد همش حکمتیه که فقط خدا می دونه

چرا اینقدر ناشکریم ما آدما

یه لحظه به اندامت نگاه کن

چقدر خدا خوبه که نخواسته تو مشکلی داشته باشی، تو سالمی

این بهترین نعمته که هیچکدوممون قدرشو نمی دونیم

چراهر وقت غم و غصه تو دلمون راه میاد دست به دامن خدا میشیم؟

نمی دونم چرا دارم این حرفا رو میزنم شاید واسه کسایی می گم که همیشه و همه جا غم باهاشون بوده مثل خود من

ولی حالا دارم سعی می کنم همه چی رو فراموش کنم و با چشمهای باز به زندگی نگاه کنم

وقتی هر لحظه خدا رو کنارت حس کنی می تونی درک کنی که همه چی تقدیر ماست و کسی نمی تونه تقدیر و عوض کنه

پس سعی کن تا تویه این دنیا هستی از زندگیت لذت ببری و غم رو به دلت راه ندی